NARODOWY PARK im. CORBETTA

Projekt „Tygrys”

Chińska medycyna ludowa uważa mięso i kości tygrysów za doskonały środek leczniczy, toteż zapotrzebowanie na te zwierzęta i ich cena są w tej części świata ogromne. Kłusownictwo doprowadziło do drastycznego zawężenia się granicy siedlisk tygrysów oraz spadku populacji tego gatunku. W 1973 r. w Indiach naliczono 1800 osobników. Aby uchronić gatunek przed wyginięciem, Indie z pomocą Światowego Funduszu na rzecz Natury (World Wide Fund for Naturę, WWF) stworzyły program ochrony zwierząt, tzw. projekt „Tygrys”, który wprowadzono po raz pierwszy w Parku im. Corbetta, a następnie objęto nim 18 innych rezerwatów.

Liczba zwierząt wydawała się rosnąć i pod koniec lat 80. populację oszacowano na około 4000 osobników. Był to ogromny sukces, a program oceniono bardzo wysoko. Jednak począwszy od lat 90. w indyjskich parkach coraz rzadziej można było zobaczyć tygrysa, a chiński rynek tygrysich kości zaczął świetnie prosperować. Eksperci podważyli metodę szacowania liczby zwierząt na podstawie pozostawionych śladów. W Indiach przyjęto założenie, że analogicznie jak odciski palców u człowieka, ślady łap pozostawione przez zwierzę, są charakterystyczne tylko u jednego osobnika. W rzeczywistości metoda ta zawiodła, a liczba szacunkowa tygrysów była przesadzona. Można podejrzewać, że liczba została celowo zawyżona, by ukryć zakrojone na szeroką skalę kłusownictwo, w które często wplątani byli urzędnicy rządowi (tak jak w przypadku Ranthambhore w Radźasthanie).

Kłusownictwo jest zajęciem lukratywnym, cena za całego tygrysa może osiągnąć w Chinach 6000 USD. By powstrzymać ten proceder, utworzono specjalne służby o nazwie Traffic India. Droga większości przemytników prowadzi przez Delhi i tybetańskie obozy niedaleko miasta, a następnie starymi szlakami handlowymi wiodącymi przez Tybet. Ocenia się, że między 1990 a 1993r. kłusownicy zabili około 1000 tygrysów.

Noclegi i gastronomia

Dhikala ma duży wybór miejsc noclegowych, lecz specjalne ceny dla obcokrajowców czynią miejsce mniej atrakcyjnym. Log Huts posiada wiele prymitywnych salek z trzypiętrowymi łóżkami (prycze rodem z wagonów sypialnych!) w cenie 50 INR; rozsądniej wziąć trójkę za 240 INR w Tourist Hutment. W obu tych miejscach płaci się dodatkowo 25 INR za materac i prześcieradło.

Dwójka w osobnych domkach kosztuje 450 INR (wyższy standard). Za pokoje w Forest Rest House płaci się 600 INR. W Dhikali czynne są dwie restauracje, prywatna oraz działająca z ramienia GMVN. Warto zatrzymać się w hotelikach sieci Forest Rest House w Sarapduli, Bidźrani i Gajralu (450 INR); w Khinanauli (600 INR) oraz w innych miejscach za 150 INR od osoby (patrz mapa Parku Narodowego im. Corbetta). Przed wyjazdem z Parku należy uzyskać w Dhikali zaświadczenie o rozliczeniu się ze wszystkich należności.

Ramnagar Zważ, że jeśli swoją bazą wypadową uczynisz Ramnagar, będziesz musiał wynająć jeepa, co równocześnie wyklucza możliwość przejażdżki na słoniu w samym sercu Parku, bowiem obowiązuje zakaz przybywania do Dhikali na jeden dzień.

Tourist Bungalow (n 85225), obok biura rezerwacji Parku im. Corbetta, ma dwójki w cenie 100 INR; łóżko we wspólnej sali 30 INR. Hotel Everest, w bocznej uliczce odchodzącej od głównej ulicy miasta, ma pokoje z łazienką za 60/ 80 INR. Tańszy, lecz niezbyt czysty jest hotel Govind; ma za to dobrą restaurację – wyśmienite lassi owocowe (16 INR), koftę po malajsku (20 INR) i baraninę curry (26 INR). Kierownik hotelu jest bardzo uczynny. Nie sprawdza się w praktyce zakaz spożywania napojów alkoholowych!

Inne Ekskluzywne ośrodki wypoczynkowe znajdują się poza obrębem Parku. Quality Inn Corbett Jungle Resort (85230) ma przyjemne domki niedaleko rzeki (925 INR z wyżywieniem), organizuje przejażdżki na słoniach i wycieczki do Parku.

Corbett Riverside Resort (85961) usytuowany jest w cichym zakątku nad rzeką. Doba z wyżywieniem kosztuje 1200 INR od osoby. Claridges Corbett Hideaway (85959) o jeszcze wyższym standardzie usług, proponuje ochrowe domki położone w sadzie drzew mango (dwójka 3000 INR, wyżywienie 175 INR).

Tiger Tops Corbett Lodge (011/6444016) jest znakomitym miejscem, z ceną 120 USD od osoby. Organizuje przejażdżki na słoniach, wycieczki jeepem, dysponuje basenem.

Podróżowanie

Do Ramnagaru można dojechać pociągiem z Mordabadu lub autobusem z Delhi (68 INR, 6 godz.), Lakhnau, Nainitalu i Ranikhetu. Dworzec autobusowy znajduje się w pobliżu hoteli i biura rezerwacji Parku. Dworzec kolejowy leży nieco dalej na południe, w odległości 1,5 km .

Autobus do Dhikali (15.30, 20 INR, 2 godz.) wraca następnego dnia do Ramnagar o 9.00. Najbliższe lotnisko znajduje się 110 km stąd, w Pantnagarze. Stanowe biuro turystyczne proponuje trzydniową, zorganizowaną wycieczkę do Parku (1600 INR). Podobną ofertę mają biura turystyczne w Delhi.

Komunikacja

Codziennie do Dhikali kursują autobusy; istnieje możliwość wynajęcia jeepów (gł. w Ramnagarze, 6 INR/km). W obrębie Parku można poruszać się na słoniach.

KATHGODAM I HALDWANI

Te dwa miasta leżą w odległości 6 km od siebie i stanowią ważny węzeł kolejowy dla podróżujących do Nainitalu i większości kurortów wysokogórskich w Kumaonie. Kathgodam jest końcową stacją kolejową, skąd odjeżdżają pociągi do Lakhnau, Agry i Dźodhpuru.

Istnieje możliwość noclegu na dworcu, w tanich retiring rooms. Jest tu dobry bufet dworcowy i biuro informacji turystycznej.

Z Kathgodam istnieje połączenie autobusowe do Nainitalu, lecz przy opóźnieniu pociągu można nie zdążyć na autobus. Wygodniej wysiąść na stacji w Haldwani, gdzie znajduje się duży dworzec autobusowy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *